نحوه تعیین اینکه آیا تجهیزات خازن قدرت را در یک سیستم قدرت مستقر کنیم یا خیر

1. تجزیه و تحلیل عامل قدرت

ضریب توان یک شاخص حیاتی از بازده عملیاتی یک سیستم قدرت است که نشان دهنده نسبت توان فعال به توان ظاهری است. ضریب توان پایین بیانگر تقاضای قابل توجهی برای توان راکتیو در سیستم است.

معیار: معمولاً وقتی ضریب توان به زیر 0.9 می‌رسد، کسری توان راکتیو در شبکه را نشان می‌دهد که مستقر شدن خازن‌های توان برای جبران توان راکتیو برای بهبود ضریب توان را ضروری می‌سازد.

2. ارزیابی تقاضای توان راکتیو

توان راکتیو عمدتاً از بارهای القایی مانند موتورهای الکتریکی، ترانسفورماتورها و برخی تجهیزات قدرت منشأ می‌گیرد. تقاضای زیاد برای توان راکتیو در سیستم منجر به کاهش راندمان عملیاتی می شود.

معیار: با اندازه گیری توان راکتیو سیستم، اگر مقدار قابل توجهی باشد (به عنوان مثال، رسیدن یا بیشتر از 30 درصد توان ظاهری)، باید خازن های توان برای تامین توان راکتیو مورد نیاز مستقر شوند.

3. ارزیابی از دست دادن توان

هنگامی که ضریب توان نسبتاً پایین است، جریان های بزرگتری از خطوط عبور می کند و در نتیجه تلفات در خطوط و ترانسفورماتورها افزایش می یابد. وجود توان راکتیو تلفات انتقال در شبکه برق را تشدید می کند.

معیار: از طریق تجزیه و تحلیل تلفات شبکه، اگر تلفات برق زیاد باشد و اساساً ناشی از توان راکتیو بیش از حد باشد، توصیه می‌شود از خازن‌های توان برای کاهش جریان سیستم و به حداقل رساندن تلفات استفاده شود.

4. جریمه های آب و برق یا تعدیل قبض برق

در برخی مناطق، شرکت‌های خدمات شهری هزینه‌ها یا جریمه‌های بیشتری را برای کاربرانی که فاکتورهای توان نامرغوب دارند، برای تشویق جبران توان راکتیو اعمال می‌کنند.

معیار: اگر شرکتی اخطار جریمه ضریب توان دریافت کند یا اگر هزینه های توان راکتیو بخش قابل توجهی از قبض برق را تشکیل می دهد، نشان دهنده ضریب توان ناکافی است که نیاز به جبران از طریق خازن دارد.

5. تحلیل نوع بار

اگر بارهای اولیه در شبکه قدرت القایی باشد، مانند موتورهای الکتریکی، ترانسفورماتورها، ماشین‌های جوشکاری و تجهیزات مشابه، جبران توان راکتیو معمولاً ضروری است.

معیارزمانی که بارهای القایی بر سیستم قدرت غالب می شوند، عموماً تقاضای قابل توجهی برای توان راکتیو ایجاد می کنند و مستقر کردن تجهیزات خازن را ضروری می کند.